Aan kleine kinderen wordt vaak gevraagd wat ze willen worden als ze groot zijn. Normaal zegt zo'n kind dan, juffrouw,moeder, voetballer, zanger e.d. Ik was klein en mijn antwoord was Troubadour! En wat ga je dan vertellen? Vroeg mijn vader. Gewoon over de dingen die ik zie.

Ik was een beetje een vreemd kind, zag dingen die anderen niet zagen en vond dat de gewoonste zaak van de wereld, voorvoelde dingen voordat ze gebeurde. Nu weet ik mijn wereld was anders, ik zag de dingen anders en nu ben ik inmiddels 44 jaar en nog steeds zie ik de wereld door de ogen van dat kleine meisje. Helder, positief en licht!  Ik werd geen Troubadour/Minstreel… Ik bén de Minstreel, mijn leven zit vol van mooie ontmoetingen en verhalen die grenzeloos bijdragen aan het grote geheel.

Steeds worden dingen duidelijker,helderder en passen stukjes van de puzzel samen. Al deze stukjes tezamen maakte dit programma met eigen kleine liedjes…en soms liedjes. Van iemand anders, die zo passen bij de verhalen van deze ene ziel. Weet je wat het mooie is? Er bestaat geen Ik maar een We. Niets is ons vreemd, iedere ervaring in dit menselijke leven bestaat uit een wederzijdse herkenning. In de reis door de ziel neem ik je mee door dát stukje waar we uiteindelijk allemaal mee verbonden zijn ‘de Liefde’, aldus Corinda.